Rozdział 4.
*10 minut później
Wow, to ta szkoła. Jest ogromna.
- To ja nie wiem, czy chcę- zaczęłam się wahać.
- Nie marudź, poradzisz sobie. Ale jedna rzecz. Jaką piosenkę masz zamiar śpiewać Chee?- pytała Alex. To było do mnie. Dostałam to przezwisko w gimnazjum. Na początku mówiono do mnie Sara, bo Sab było ohydne! Potem powiedziałam, że to brzmi podobnie do ser, bo zrobiłam się głodna. No i tak od angielskiego słowa cheese (ser) dostałam moje Chee.
- W drodze pomyślałam, nad piosenką Nobody Compares One Direction. Co ty na to?
- Hmm... super piosenka, ale za prosta jak na przesłuchanie. Ja mam lepszą: Back for You 1D.
- No, to super pomysł. Piosenka dość trudna, ale grać umiem, a na koniec jeszcze jakieś własne improwizacje swoje dodam.
- I wyjdzie super. Powodzenia!- powiedziała, gdy wchodziłam na przesłuchanie, bo była moja kolej.
*Na sali przesłuchań
-Dzień dobry!- grzecznie się przywitałam.
- Dzień dobry. Ankietę bym poprosiła- odpowiedziała pani w okularach, z wyglądu była miła i jej głos wykazywał to samo.
- Proszę.- podałam niedawno wypełniony druczek.
- Sabina C...H..RA...Hejwer?...- mówiła, a raczej próbowała.
- Sabina Chawer- mówiłam. To było trudne im do wymówienia, bo nazwisko brzmi po polsku zupełnie inaczej niż w ich wymowie.
- Pochodzi pani z Polski?
- Tak.
- Chce pani uczyć się u nas na wydziale dla gitarzystów?
- Tak- ponownie przytaknęłam.
- No cóż. To proszę coś wybrać i zagrać oraz zaśpiewać.
- Zaśpiewać? Przecież to wydział dla gitarzystów. Nie wiedziałam że trzeba umieć śpiewać.
- Nie trzeba, ale na pzesłuchaniu taki są wymogi. Musimy sprawdzić, cy czuje się rytm i inne sprawy. Proszę zaczynać- Powiedziała. Wiedziałam, że nie będzie za pięknie, ale musiałam spróbować. To było moje marzenie. Taka klasa. Kiedyś miałam szansę w czasie przedgimnazjalnym, ale jeszcze nie wiedziałam, ile to dla mnie znaczy. Skupiłam się, a dźwięki same wypływały mi z ust.
- Świetna akustyczna wersja, a może i nawet poprawka tej piosenki. I ta wymyślona końcówka. Bardzo mi się podobało. Masz wielki dar. Nie zmarnuj go. Nawet jeśli tu nie trafisz, co chyba jest mało możliwe, to pamiętaj, aby nie poddać się. Dziękuję i mam nadzieję, że do zobaczenia.
- Ja również, do widzenia- powiedziałam, a gdy tylko wyszłam z Olą i byłyśmy w drodze zaczęłam krzyczeć jaka to ja szczęśliwa. Ludzie się na mnie zaczęli patrzeć, więc przystopowałam. Dalszą część drogi dyskutowałyśmy o 1D. Ola też ich lubi!
Gdy weszłam z nią do pokoju powiedziałam:
- pokaż te autografy- i zaczęłam wyczekiwać niecierpliwie, gdy gderała w szafce.
- Oto one. Omg! Nie wiesz, co czułam jak ich wtedy zobaczyłam. Nie byłam wtedy ich fanką, po prostu niektóre piosenki lubiłam, ale stanie twarzą w twarz z nimi to już coś!- powiedziała i zaczęłyśmy tak gadać, że gdybym tak zdała to byśmy zamieszkały razem, bo w końcu na studia Alex też idzie, a ona nie oszukując, ma wielki talent plastyczny i właśnie tam chciała studiować. I o tym, jak będzie, gdybym spotkała One Direction. I tak po długiej rozmowie poszłyśmy spać.
Wow, to ta szkoła. Jest ogromna.
- To ja nie wiem, czy chcę- zaczęłam się wahać.
- Nie marudź, poradzisz sobie. Ale jedna rzecz. Jaką piosenkę masz zamiar śpiewać Chee?- pytała Alex. To było do mnie. Dostałam to przezwisko w gimnazjum. Na początku mówiono do mnie Sara, bo Sab było ohydne! Potem powiedziałam, że to brzmi podobnie do ser, bo zrobiłam się głodna. No i tak od angielskiego słowa cheese (ser) dostałam moje Chee.
- W drodze pomyślałam, nad piosenką Nobody Compares One Direction. Co ty na to?
- Hmm... super piosenka, ale za prosta jak na przesłuchanie. Ja mam lepszą: Back for You 1D.
- No, to super pomysł. Piosenka dość trudna, ale grać umiem, a na koniec jeszcze jakieś własne improwizacje swoje dodam.
- I wyjdzie super. Powodzenia!- powiedziała, gdy wchodziłam na przesłuchanie, bo była moja kolej.
*Na sali przesłuchań
-Dzień dobry!- grzecznie się przywitałam.
- Dzień dobry. Ankietę bym poprosiła- odpowiedziała pani w okularach, z wyglądu była miła i jej głos wykazywał to samo.
- Proszę.- podałam niedawno wypełniony druczek.
- Sabina C...H..RA...Hejwer?...- mówiła, a raczej próbowała.
- Sabina Chawer- mówiłam. To było trudne im do wymówienia, bo nazwisko brzmi po polsku zupełnie inaczej niż w ich wymowie.
- Pochodzi pani z Polski?
- Tak.
- Chce pani uczyć się u nas na wydziale dla gitarzystów?
- Tak- ponownie przytaknęłam.
- No cóż. To proszę coś wybrać i zagrać oraz zaśpiewać.
- Zaśpiewać? Przecież to wydział dla gitarzystów. Nie wiedziałam że trzeba umieć śpiewać.
- Nie trzeba, ale na pzesłuchaniu taki są wymogi. Musimy sprawdzić, cy czuje się rytm i inne sprawy. Proszę zaczynać- Powiedziała. Wiedziałam, że nie będzie za pięknie, ale musiałam spróbować. To było moje marzenie. Taka klasa. Kiedyś miałam szansę w czasie przedgimnazjalnym, ale jeszcze nie wiedziałam, ile to dla mnie znaczy. Skupiłam się, a dźwięki same wypływały mi z ust.
- Świetna akustyczna wersja, a może i nawet poprawka tej piosenki. I ta wymyślona końcówka. Bardzo mi się podobało. Masz wielki dar. Nie zmarnuj go. Nawet jeśli tu nie trafisz, co chyba jest mało możliwe, to pamiętaj, aby nie poddać się. Dziękuję i mam nadzieję, że do zobaczenia.
- Ja również, do widzenia- powiedziałam, a gdy tylko wyszłam z Olą i byłyśmy w drodze zaczęłam krzyczeć jaka to ja szczęśliwa. Ludzie się na mnie zaczęli patrzeć, więc przystopowałam. Dalszą część drogi dyskutowałyśmy o 1D. Ola też ich lubi!
Gdy weszłam z nią do pokoju powiedziałam:
- pokaż te autografy- i zaczęłam wyczekiwać niecierpliwie, gdy gderała w szafce.
- Oto one. Omg! Nie wiesz, co czułam jak ich wtedy zobaczyłam. Nie byłam wtedy ich fanką, po prostu niektóre piosenki lubiłam, ale stanie twarzą w twarz z nimi to już coś!- powiedziała i zaczęłyśmy tak gadać, że gdybym tak zdała to byśmy zamieszkały razem, bo w końcu na studia Alex też idzie, a ona nie oszukując, ma wielki talent plastyczny i właśnie tam chciała studiować. I o tym, jak będzie, gdybym spotkała One Direction. I tak po długiej rozmowie poszłyśmy spać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz