Rozdział 8.
*rankiem, oczami Chee
Wstałam, a w pokoju Oli już nie było. Pewnie pojechała już ze swoją mamą na zakupy. No tak, zakupy! Szybko stałam, ubrałam się, poczesałam włosy w warkocza i zeszłam na śniadanie. Pośpiesznie zjadłam płatki z mlekiem i niedługo potem pojechałam z rodzicami na zakupy.
*Z perspektywy Niall'a
Wstałem niechętnie i poszedłem coś zjeść. Pusta lodówka.
-Ejj, kto zjadł wszystko?- krzyknąłem do kolegów siedzących przy kanapie.
- Ty wszystko zjadłeś- powiedział Zayn i wszyscy się zaśmiali.- No, to a karę marsz do sklepu po śniadanie!
-No, okey. Idę po coś dla nas do Nando's.
- To ruchy, bo przez ciebie głodujemy- pośpieszył Harry. Niechętnie ubrałem kurtkę i pojechałem do centrum handlowego.
*Perspektywa Sabiny
Byliśmy już w księgarni po nowe książki i zeszyty. Odwiedziliśmy też kilka sklepów z drobiazgami po piórnik, długopisy, ołówki i te sprawy. Wybrałam nawet sobie nową torbę z brązowej skóry. Była przecudna. Jeszcze miałyśmy iść po ciuchy, ale zgłodniałam.
- Mamo, głodna jestem.
- No ja też. Chodźmy gdzieś jeść.
- Tu jest coś- Nando's. Może tu?- powiedziałam.
- No dobra, to chodźmy- powiedział tata i weszliśmy. Już ustawialiśmy się w kolejce, gdy przed nami zobaczyłam Horan'a! Pędem nałożyłam kaptur i schowałam głowę.
-Przepraszam, czy tu jest koniec kolejki?- spytała moja mama. Odwrócił się i był uśmiechnięty.
- Tak.
- Sabina, weź zobacz co jest i nam powiesz- mówił tata. No nie! W Anglii chyba nie ma za wielu z tym imieniem, a on akurat musiał wygadać. Szybko uciekłam, lecz kątem oka dostrzegłam jak blondas odwrócił się z miną zdziwionego i przyglądnął mi się. Nie wiedziałam, czy mnie poznał. Módlmy się, aby nie. Postałam tam tak długo, dopóki tata zaczął krzyczeć co tak długo, bo zaraz zbliżaliśmy się do kasy. Niechętnie powróciłam do rodziców i powiedziałam jak najciszej, żeby usłyszeli oni, ale Niall nie. Za to chyba jeszcze za głośno, bo mnie rozpoznał.
- Hej Chee. Czemu się nie przywitałaś? Unikasz mnie?- spytał. Czemu akurat Nando's?!
- Cześć. Nie, ale tak jakoś cię nie rozpoznałam- rzuciłam.
- Aha. To okey.- uśmiechnął się.
- Znasz go?- spytał z dziwnym wyrazem twarzy mój tata.
- Zna, a pan też. Z Zayn'em pan rozmawiał o ile się nie mylę.
- Ach, tak. To ty, Niall- wydukał tata. Przypomniałam właśnie o zajściu,, które odbyło się kilka dni temu.
- Wszystko już jak myślę ustalone?- spytał i popatrzył na mnie. Chodziło o mnie? Totalna załamka.
- Tak, już wszystko dobrze- powiedział zmieszany tata. Widocznie Horan nie wiedział, że ja nie wiem. Chciałam wiedzieć więcej, ale jak na złość już staliśmy przy kasie, więc pożegnałam blondasa , zjadłam mój "obiad" i poszliśmy do sklepów po pełne wyposażenie. Obiecałam w myśli, że nie chcę go już więcej widzieć, chociaż wiedziałam doskonale, że go lubię. Lubię wszystkich z 1D! Ale nie chcę znowu się zawieść, przecież to sławy i nie wiem jacy są, po tygodniu albo wcześniej by o mnie zapomnieli.
__________________________________________________
I jak? Podoba się? W ogóle ktoś to czyta?
Wstałam, a w pokoju Oli już nie było. Pewnie pojechała już ze swoją mamą na zakupy. No tak, zakupy! Szybko stałam, ubrałam się, poczesałam włosy w warkocza i zeszłam na śniadanie. Pośpiesznie zjadłam płatki z mlekiem i niedługo potem pojechałam z rodzicami na zakupy.
*Z perspektywy Niall'a
Wstałem niechętnie i poszedłem coś zjeść. Pusta lodówka.
-Ejj, kto zjadł wszystko?- krzyknąłem do kolegów siedzących przy kanapie.
- Ty wszystko zjadłeś- powiedział Zayn i wszyscy się zaśmiali.- No, to a karę marsz do sklepu po śniadanie!
-No, okey. Idę po coś dla nas do Nando's.
- To ruchy, bo przez ciebie głodujemy- pośpieszył Harry. Niechętnie ubrałem kurtkę i pojechałem do centrum handlowego.
*Perspektywa Sabiny
Byliśmy już w księgarni po nowe książki i zeszyty. Odwiedziliśmy też kilka sklepów z drobiazgami po piórnik, długopisy, ołówki i te sprawy. Wybrałam nawet sobie nową torbę z brązowej skóry. Była przecudna. Jeszcze miałyśmy iść po ciuchy, ale zgłodniałam.
- Mamo, głodna jestem.
- No ja też. Chodźmy gdzieś jeść.
- Tu jest coś- Nando's. Może tu?- powiedziałam.
- No dobra, to chodźmy- powiedział tata i weszliśmy. Już ustawialiśmy się w kolejce, gdy przed nami zobaczyłam Horan'a! Pędem nałożyłam kaptur i schowałam głowę.
-Przepraszam, czy tu jest koniec kolejki?- spytała moja mama. Odwrócił się i był uśmiechnięty.
- Tak.
- Sabina, weź zobacz co jest i nam powiesz- mówił tata. No nie! W Anglii chyba nie ma za wielu z tym imieniem, a on akurat musiał wygadać. Szybko uciekłam, lecz kątem oka dostrzegłam jak blondas odwrócił się z miną zdziwionego i przyglądnął mi się. Nie wiedziałam, czy mnie poznał. Módlmy się, aby nie. Postałam tam tak długo, dopóki tata zaczął krzyczeć co tak długo, bo zaraz zbliżaliśmy się do kasy. Niechętnie powróciłam do rodziców i powiedziałam jak najciszej, żeby usłyszeli oni, ale Niall nie. Za to chyba jeszcze za głośno, bo mnie rozpoznał.
- Hej Chee. Czemu się nie przywitałaś? Unikasz mnie?- spytał. Czemu akurat Nando's?!
- Cześć. Nie, ale tak jakoś cię nie rozpoznałam- rzuciłam.
- Aha. To okey.- uśmiechnął się.
- Znasz go?- spytał z dziwnym wyrazem twarzy mój tata.
- Zna, a pan też. Z Zayn'em pan rozmawiał o ile się nie mylę.
- Ach, tak. To ty, Niall- wydukał tata. Przypomniałam właśnie o zajściu,, które odbyło się kilka dni temu.
- Wszystko już jak myślę ustalone?- spytał i popatrzył na mnie. Chodziło o mnie? Totalna załamka.
- Tak, już wszystko dobrze- powiedział zmieszany tata. Widocznie Horan nie wiedział, że ja nie wiem. Chciałam wiedzieć więcej, ale jak na złość już staliśmy przy kasie, więc pożegnałam blondasa , zjadłam mój "obiad" i poszliśmy do sklepów po pełne wyposażenie. Obiecałam w myśli, że nie chcę go już więcej widzieć, chociaż wiedziałam doskonale, że go lubię. Lubię wszystkich z 1D! Ale nie chcę znowu się zawieść, przecież to sławy i nie wiem jacy są, po tygodniu albo wcześniej by o mnie zapomnieli.
__________________________________________________
I jak? Podoba się? W ogóle ktoś to czyta?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz