Rozdział 9.

*Sobota

Dziś mamy z Alex odwiedzić dom, w którym prawdopodobnie zamieszkamy. Jest w dość przyzwoitej i dla nas dobrej cenie, ale do tego trzeba jeszcze sprzątać w domu jednych z sąsiadów naprzeciwko. Dziwny wymóg i nie myślałybyśmy nawet o tym domu, gdyby nie to, jak on wygląda. Sprawdziłyśmy dom i okolicę w internecie i nie powiem, był wprost genialny! Dlatego zmierzałyśmy właśnie tam. Moi rodzice wyjechali z rana do Polski, a ja zdążyłam zdać sprawozdanie z wczoraj Oli i My Cheese.

- Dzień dobry, pan Paul?- spytałam gościa nie powiem, bardzo wysokiego stojącego obok interesującego nas domu.

- Tak, witam. Zapraszam za mną- i poszłyśmy. Paul to naprawdę miły gość. Najpierw oglądnęłyśmy dom, ale tym wyglądem nie będę przynudzała. Potem usiadłyśmy przy stole, Paul przyniósł herbatę i ciastka podczas gdy my rozmawialiśmy o sprawach domu.

- Jako, że muszę wam o wszystkim powiedzieć, to muszę przyznać, że tamci u których macie sprzątać to straszni bałaganiarze, ale za często ich w domu nie ma, więc źle nie jest- uśmiechnął się.

- Spoko, jakoś przeżyjemy- uśmiechnęła się Ola.

- Może chcecie ich poznać? Teraz są w domu...

- Nie dzięki, nawet nie musimy. Prawda Alex?- spytałam.

- Tak!

- Czyli...- pytał Paul.

- Tak, możemy już podpisać umowę.- po tych sięgnął po 2 świstki na komodzie i podał je nam. Podpisałyśmy je, a jeden należał do nas.

- To oficjalnie to już wasz dom i nawet zaraz możecie się wprowadzić. Ja nie przeszkadzam. Proszę o to klucz. Niestety jest tylko jeden. Jakoś poradzicie. Do widzenia- uśmiechnął się. Po naszym "pa, Paul" wstał i wyszedł.

- Ale chata. I w dodatku cała nasza!

- No, czemu nie pozwoliłaś ich poznać? Ja chcę ich zobaczyć! Może to przystojniacy jacyś? mówiła Ola.

- Nie wiedziałam, że aż tak się zmieniłaś. No ja cie nie poznaje. Od kiedy to Alex patrzy na wygląd?- śmiałam się.

- Od kiedy zamieszkała w mieście pełnym przystojniaków- zaśmiała się.

- Haha, racja, wybaczam- zaśmiałam się z nią. Po tym tak sama z siebie wzięłam poduszkę i walnęłam nią w głowę Alex, po czym rozpętała się wojna!

*Oczyma tajemniczych sąsiadów

- Tak? To super! Cześć!- mówiłem i rozłączyłem słuchawkę.- Słuchajcie, ktoś już wynajął ten dom!

- Widzę, chodźcie coś zobaczyć!- krzyknął jeden z nich.

- Hę? Co to? Ha ha-i wszyscy wybuchnęli śmiechem. 

- Jak widzę nowe lokatoreczki już się bawią- powiedział ten sam, co rozmawiał z Paul'em przez telefon.

- Ja tam chcę!- krzyknął inny.- Mogły zasłonić ten piękny widok. Szkoda, że twarzy nie widać. Ciekawe czy jakieś ładne- poruszył zabawnie brwiami po czym oberwał poduszką za swoje "flirtowanie". I tak w przeciwległym oknie zaczęła się bitwa na poduszki...

*Z widoku Chee

-Ej... Stop... zmęczyłam się- mówiłam dostając pierzem po twarzy.

- Ok, też się zmachałam- powiedziała Alex.

- Patrz, to nasi sąsiedzi! Chyba poszli w nasze ślady- pokazała ich przez okno, po czym wybuchnęłyśmy głośnym śmiechem.- Może do nich zamacham?

- Ola to na nic. Pewnie nas zobaczyli, a my ich nie. Czyli tam będzie tak samo. Ale muszę przyznać, wyglądają słodko- mówiłam.

- Co to, to racja. Ale mam genialny pomysł- pobiegła uradowana i zaraz wróciła z taśmą, kartką papieru i długopisem.

- Już wiem co zamierzasz- uśmiechnęłam się.

- Ty pisz! Ja nie umiem ładnie drukowanymi. Napisz "Hej! Jak widzę pomysłów w głowie brak i trzeba od nas ściągać co? :)"

- Haha, genialne- wybuchnęłyśmy znów ogromnym śmiechem. Potem pojechałyśmy spakować rzeczy od Oli, pożegnać jej mamę, zawiadomić o tym moją mamę i pojechać do domu. Gdy weszłyśmy Ola zawołała mnie.

- Patrz odpisali- przeczytałam kartkę "Hej! Nie, ale tak jakoś dostałem poduszką i zacząłem wojnę :)"

- Daj odpiszę "Tak? To jak wytłumaczysz ściągnięcie od nas zawieszenia kartki :P"

- Haha, świetnie! Teraz to mają przeskrobane, bo jutro idziemy do nich na sprzątanko- i śmiechy. Przykleiłam kartkę.

- A jak Kinga?

- Na początku zdenerwowała się na mnie, czego się nie dziwię. Ale potem się ucieszyła. Powiedziała, że może wreszcie ogarnę, że mam talent gry- przewróciłam oczami.

- Bo masz...

- No dobra, miejcie takie myśli. Może mam. Będę z tego dumna!

- W dodatku świetnie rapujesz.

- I tu się zgodzę- tak, zgadza się. Rapowanie zajmowało 2 miejsce po gitarze. Nie umiałam śpiewać ani nic, ale gdy rapowałam to miałam czyste dźwięki. To było dość dziwne, ale ja to lubiłam.

- Wracając do tematu szkoły. Jakie 2 rzeczy dobierasz do gry na gitarze?

- Na dodatkowe wybrałam pianino i śpiew.

- Ciesz się chociaż, że rapowanie to śpiewanie, to to masz tu obowiązkowe. To trochę głupie, że koniecznie masz mieć zajęcia ze śpiewu, ale ok. A pianino? Świetny pomysł. To twój kolejny talent!

- Ja mam talent muzyczny, a ty plastyczny.

- Ja będę robiła w przyszłości plakaty na twój koncert!

- haha, dość bo umrę.

- Dobra, późno już, idę zjeść i leżę z przemęczenia!

- No, po bitwie wymęczyłam się- poszłyśmy zjeść kanapki i zasnęłyśmy leżąc na sobie na kanapie.

_________________________________________________________________________________

I jak? Mam nadzieję, że się spodoba. Proszę, jeśli ktoś to czyta to komentujcie :*