Rozdział 7.

-Cześć! Już jesteśmy- krzyknęłam.

- No hej, co tak długo?

- A tak jakoś oblałyśmy okazje.

- Czyli jak rozumiem Ola zdała?- pytała jej mama.

- No tak! Super!- Alex rzuciła się na plecy mamy wraz z wypowiedzianymi słowami.

- Ale jest jeszcze jedna rzecz- zaczęłam.

- Tak?- pytał mój tata.

- No, bo ja kocham grę na gitarze i chciałem iść do szkoły muzycznej.

- Tak? N to okey, jeśli jak chcesz to wypełnimy podanie do szkoły muzycznej- uśmiechnęła się mama.

- Ale ja chcę tutaj studiować- powiedziałam niepewnie i spuściłam twarz w dół.

- Co?- powiedział zszokowany tata.

- Emil, może tak będzie lepiej? Może dlatego tak było dla niej smutno? Jeśli to są twoje marzenia i wiesz, że tego chcesz, że to daje ci duo szczęścia to czemu nie? Do kiedy są wstępy?

- Mamo, kocham cię! Emm, nie wiem, jak to powiedzieć, ale już tam byłam, bo do wczoraj był termin.

- To nie okłamuj nas więcej.

- Tak, oczywiście. A wyniki dziś sprawdzałyśmy i zostałam przyjęta- mówiłam pełna uśmiechu. Po chwili każdy już miał na swojej twarzy ogromnego banana. I tak minął mi dzień.

*wieczorem

Sprawdzam właśnie z Alex jakiegoś pokoju do wynajęcia za nasze stypendia. Znalazłyśmy jak dotąd kilka niezłych ofert. Nagle  mojej kieszeni wydał się dźwięk "pii". Zobaczyłam. Był od Niall'a "Hej. Jak tam? Winko było? :) xoxo". Nie chciałam odpisywać, ale Ola mnie zmusiła, więc napisałam "Cześć. Winka nie było, ale banany na twarzach tak :D". Miałam nadzieję, że nic nie napisze, lecz jednak "Przez Ciebie robię się głodny. To lecę jeść, pa :*". Odpisałam mu szczęśliwa kończącą się konwersacją i odpisałam "pa". Potem poszukałyśmy jeszcze kilku innych ofert i poszłyśmy spać, bo jutro rano jechałam na przedszkolne zakupy.

*Wzrokiem Naill'a

Poszedłem na dół jak pisałem do Chee coś zjeść. 

-Hej! Co ty taki uśmiechnięty?- spytał dociekliwie Lou.

- O co ci chodzi? Jestem normalny.

- Za to ja nie.

- I tu się zgadzam- zaśmialiśmy się.

- zjeść jak myślę?- spytał Louis.

- Przejrzałeś mnie.

- Nie trudno było. Masz weź moje tosty, bo mi się ich odechciało.

- Dzięki. To co? Oglądamy horror?- spytałem i tak właśnie było. Byłem myślami w Sabinie i naszym dniu, kiedy zauważyłem, że Lou się do mnie przytula.

- Nie bój się, przytul Niall'erka.- i tak oglądaliśmy film, gdy zapaliło się światło.

- Lou! Jak mogłeś. zdradasz mnie z własnym przyjacielem? Niall, jak mogłeś- powiedział sarkastycznie Harry, po czym sięgnął do ręki banana i obrał go ze skóry. Chwycił w dłoń kawałek- Biorę banana. In your face!- i obmył mnie bananową papką.

- Harry! Zabiję cię.- wrzasnąłem.- Ale to jutro, teraz idę spać, bo jestem zmęczony- i poszedłem na górę. Jak powiedziałem, tak zrobiłem. Śniła mi się Sab.